Söz kesme, nişan, nikah ve düğün birbirini takip eder. Evlenme devreleri arasındaki bayramlarda bayramlık, iftarlık namı altında hediyeler götürmek erkek evine düşen görevlerdir. Nikah düğünden evvel yapılır (kıyılır). Düğün sonrasına nika- hın bırakılması hoş görülen bir şey değildir. Resmi nikahın yanı sıra dini nikah da ihmal edilmez. Aileler kendi imkanları doğrultusunda evlenen çocuklarının rahat etmesini sağlamak için büyük fedakarlıklarda bulunurlar. Çeyiz yıkama, kına yakma, gelin götürme, gerdeğe girme, el öpme (Yedi), evlenmenin düğün merasimi düğünlerde takip edilen geleneksel alışkanlıklardır. Nikah kıyılırken ve gerdeğe girerken evde sözün geçmesi ina-nışıyla erkek ya da kadın birbirlerinin ayağına basarlar.
EVLENME
Akçaköy'de evlenme altı safhada gerçekleşir: Kız isteme, nişan, nikah, kına gecesi, gelin alma. cumalık ve yedi. Çarşı pazarda kırda ve yaylada okulda birbirini görüp beğenen ve anlaşan iki gençten erkek, kız evine isteyici olarak yakınlarını gönderir. Bu görüşme kısa süren bir düşünelim süresinden sonra karar verilerek daha sonraki görüşmelerde nişan ve düğünün tarihleri belirlenir. Kıza yapılacak eşyalar kararlaştırılır. Belirlenen günde nişan yapılır, bu nişanhk. dönemi genellikle kısa sürer. Nişan takmaya damat adayının aile tarafından büyükler katılır. Nişan takıldıktan sonra horon edilir, türküler söylenir. Eğlence içerisine kıza hediyeler verilir. Buna karşılık kız da oğlan tarafına hediyeler gönderir.
DERNEKLER
Akçaköy'de eskiden dernek olarak köyün yükseğinde Karaptal, Büyükdüz, Hıdrellez demekleri düzenlenirdi. Derneklere kemence, davul, zurna ve kaval çalgıları getirilir. Kadınlı, erkekli düz yerlerde horon edilirdi. Atma türküler söylenir, yemekler yenir, içilir, alış veriş yapılır, havaya silah atılır. Bazen derneklerde kız kaçırma olayı da olur. Derneklerde oluşan samimi ortam bazı gençlerin birbirini yakından tanımasına ve beğenmesine neden olur. Demekler her yılın Temmuz ve Ağustos aylarında yapılır.
Köyden askere gidecek gençler arkadaşları ile bir gün önceden vedalaşır, büyüklerinin ellerini öperler. Ceplerine harçlık denilen paralar konulur. Gençler akşama kadar dolaşırlar. Bu arada nişanlılar, sevdalılar sevdikleri ile görüşür, söz alıp verirler, kız asker olacak nişanlısına küçük ev havlusu verir. Yolculuk akşamı asker için bir gece düzenlenir. Burada horonlar oynanır yiecekler dağıtılır böylece askere moral verilir. Yolculuk günü yine kemence eşliğinde asker adayları uğurlanır. Anne ve babalar oğullarını büyütüp asker etmenin mutluluğu içinde evlerine dönerler.
ÇALGILAR
Köyde düğün, dernek ve değişik eğlencelerde müzik aletleri olarak kemence, davul, zurna ve kaval kullanılır.
Kemence:
Köyün ve bölgenin en yaygın çalgı aletidir. Aletin içi oyulmuş üzeri ince bir tahta ile kaplanmıştır. 40 - 50 cm. uzunluğunda 10 cm. genişliğinde 6 cm. kalınlığında üç telli bir müzik aletidir. Notasız çalınır. Çıkardığı sesler kıvraktır. At kuyruğundaki kıllardan yapılmış bir yayla çalınır.
Davul ve Zurna:
Anadolu'nun her yerinde kullanılan davul ve zurna köyümüzde de eskiden beri kullanılmaktadır. Davulların sesleri aynı gürlükte çıkmaz. Bu davulların farklı yapıda oluşuyla ilgilidir. Bu iki enstrümantal çalgı ayrı iki kişi tarafından çalınmaktadır.
Kaval:
Daha çok çobanlar tarafından çalınır. Dilli ve dilsiz kavallar vardır. Boylan 30 - 35 cm. olup, genelde şimşir ağacından yapılır. Köyümüzde en iyi kaval çalan, öğretmen İsmail Üçüncü’dür (Arap İsmail).
Horon:
Yörede geleneksel oyun horondur. Horon genel olarak davul - zurna ve kemence eşliğinde oynanır. Kadın erkek, ayrı, ayrı oynadığı gibi, birlikte de oynamaktadır. Köyümüzde en çok oynanan horon türü "Horonun başlaması", "Sıksara", "Bıçak oyunu"dur.
AKÇAKOY'DE OYNANAN OYUNLAR
Eskiden gençler kendi arasında eğlenmek ve zaman geçirmek için oyunlar oynardılar. Bu oyunları seyredenler de oynayanlar kadar zevk alırlardı. Örneğin: Mısır soymak için iğrat adı verilen bir tür imece yapılırdı. Mısırlar soyulduktan sonra puşaların(Mısırın dışına kaplayan yapraklar) içinde mısır soyan kişiler tarafından sivi denen oyun oynanırdı. Diğer oynanan oyunlar olarak:Yesir,Bokuç taş,Çelik, Dokuz Taş,Çizik taşı,Cam çul Mile,Gizlenbeci,Körebe,Bayrak alma,Birdirbir, v.s gibi oyunlar oynanırdı .Bu oyunlar yetişmiş insanlar tarafından da hiç çekinmeden oynanırdı.
AKÇAKÖYDE MUTFAK KÜLTÜRÜ
Günümüz yemekleri dışında bölgesel ya da yöresel özellik gösteren yemekler yapılmaktadır. Söz konusu yemeklerden bazılarının hazırlanışı şöyledir:
Hoşmeli:
Malzemesi: Kaymak, mısır unu, tuz, su
Yapılışı: Tencereye bol miktarda kaymak konur. Biraz eridikten sonra bir miktar su ilave edilir. Kaynarken yavaş, yavaş unu karıştırılır. Normal şekilde katılaşınca ağzı kapatılır. Kısık ateşte iyice pişirilir. Kaymağın yağı yemeğin üstüne çıkınca yemek hazır duruma gelmiş olur.
Lahana çorbası:
Malzemesi: Fasulye, kara lahana, mısır yarması, soğan, tuz ve biber.
Yapılışı: Lahanalar ince ince doğranır, yıkanır ve haşlanır, kuru fasulye ayrı yerde haşlanır ve süzülür. Tencerenin dibine bol soğan doğranır. Tereyağı ve salça eklenir. İyice kavrulduktan sonra fasulye, lahana üzerine dökülür. Daha sonra fırınlanmış mısır yarması eklenilir. Suyu, tuzu, biberi eklenip iyice pişirilir ve sıcak servis yapıhr.( yağ yerine çoğunlukla içyağı kullanılır.)
Kara lahana dolması:
Malzemesi: Kara lahana, pirinç, kıyma, maydanoz, soğan, biber, tuz , tereyağı
Yapılışı: İç hazırlığı pirinç ayıklanır, yıkanır, tavada ince doğranmış soğanlar ve kıyma kavrulur. Maydanoz, tuz, biber ilave edilir ve pirinçle birlikte suyu konur. Malzeme biraz pişirilir. Salça katılarak soğumaya bırakılır. Bir başka tencerede temizlenmiş yıkanmış lahana yapraklan haşlanır. Hazırlanan iç bu yapraklarla uzun ya da bohça biçiminde sanlarak tencereye yerleştirilir. Biraz su eklenir, 15-20 dakika normal ateşte tutulur ve sonra sıcak ya da soğuk servis yapılır.
Lamesli pide:
Malzemesi: Pazı, pırasa, kuru fasulye, lahana, soğan, yağ, un, tuz, su Yapılışı: lahana , pırasa, kuru fasulye, ayrı ayn haşlanır. Tencereye soğan doğranır, yağ ile kavrulur. Haşlanmış olan malzeme üzerine dökülür. İyice kavrulur, tuzu biberi sanmsak eklenir, bu iç malzemeye "lames" denir. Yoğrulan un mayalanır, hamur biraz ekşir ve kabanr. Hamur kabardığında bir tepsi yağlanır ve hamurun bir kısmı tavaya konur. Üzerine lames serilir. Bu lames katının üzerine bir kat daha hamur serilerek ateşte pişirilir, 30 dakika beklenir, daha sonra sıcak servis yapılır.
Ziliftar:
Malzeme: Pazı, soğan, sıvı yağ, yumurta, un, tuz, biber.
Yapılışı: Pazılar temizlenip, haşladıktan sonra süzülüp bir tencereye alınır. Bir miktar soğan yağda kavrulur. Pazılara soğan, biber, tuz, yumurta ve un karıştırılır. Eğer bu kanşım çok katı olursa pazının haşlanmış suyundan karışıma katılabilir. Sonra bu karışım küçük yuvarlaklar haline getirilerek tavada kızartılır ve sıcak servis yapılır.
Kaynak : Akçaköy Tarihi,Necat UZUN
